Δεν υπήρχε σχέδιο.
Υπήρχε μόνο μια καινούργια μοτοσυκλέτα που έπρεπε να “στρώσει” και η κλασική αφορμή που όλοι ξέρουμε: «πάμε μια βόλτα να γράψουμε χιλιόμετρα».
Τρεις φίλοι, τρεις μοτοσυκλέτες τελείως διαφορετικές μεταξύ τους και ένας προορισμός που στην πραγματικότητα δεν είχε και τόση σημασία.
Η Εύβοια μπήκε στο τραπέζι σχεδόν αυθόρμητα. Προκόπι για καφέ. Και μετά, ό,τι βγει.
Οι μηχανές
Χωρίς συγκρίσεις. Χωρίς τεστ. Απλώς το πλαίσιο της ημέρας.
- Εγώ, με τη δική μου.
- Ένας φίλος με KTM 1290, από αυτά που δεν χρειάζονται συστάσεις.
- Και η καινούργια της παρέας: Kove 800X Pro, με τα πρώτα της χιλιόμετρα να πέφτουν εκείνη την ημέρα.
Καθεμία κουβαλούσε διαφορετικό χαρακτήρα, αλλά στον δρόμο αυτά τα πράγματα εξομαλύνονται. Όλες κάνουν αυτό που πρέπει: σε πάνε εκεί που θες να πας.
Προκόπι: η στάση που δεν πιέζει
Το Προκόπι μπήκε απλά σαν πρώτο σημείο. Ένα καφεδάκι, λίγο χαλαρός χρόνος, κουβέντα χωρίς να κοιτάς ρολόι.
Αυτές οι στάσεις είναι που κάνουν τις μονοήμερες να δουλεύουν.
Όχι γιατί ξεκουράζεσαι. Αλλά γιατί μπαίνεις σε ρυθμό.
Και μετά… το όμορφο κομμάτι: συνεχίζουμε χωρίς συγκεκριμένο πλάνο.
Οι λίμνες της έκπληξης
Κανείς δεν τις είχε πραγματικά “κυκλώσει”.
Κι όμως, ήταν το highlight της ημέρας.
Λίμνη Κόλα
Ένα τοπίο που δεν περιμένεις. Το χρώμα του νερού, η ησυχία, η αίσθηση ότι δεν βρίσκεσαι εκεί που θα περίμενες να βρεθείς στην Εύβοια.
👉 Χάρτης
Λίμνη Ηχώ
Λίγο πιο “άγρια”. Πιο κλειστή.
Είναι από αυτά τα σημεία που δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Κάθεσαι, κοιτάς, και αυτό αρκεί.
👉 Χάρτης
Хωρίς χώμα. Χωρίς “ειδική” διαδρομή.
Και αυτό έχει σημασία να ειπωθεί.
Δεν υπήρχε χώμα.
Δεν υπήρχε “πέρασμα”.
Δεν υπήρχε τίποτα που να πρέπει να αποδείξει κάτι.
Ήταν μια καθαρή, απλή μοτοσυκλετιστική μέρα. Από αυτές που σου θυμίζουν γιατί βγήκες αρχικά στον δρόμο.
Τελείως διαφορετικό τερέν και εμπειρία με τα Γεράνεια Όρη.
Επιστροφή
Η επιστροφή έγινε ήσυχα. Χωρίς ένταση.
Με αυτό το “γεμάτο” που σου αφήνει μια καλή ημέρα χωρίς υπερβολές.
Δεν θα πούμε ότι ήταν τέλειο.
Θα πούμε ότι ήταν αληθινό.
Και αυτό είναι κάτι που μετράει.
Και γιατί πάντα σχεδόν είναι δύσκολη η επιστροφή και όχι η διαδρομή.
